Małgosia's countdown to her chemotherapy... hopefully!

VERY IMPORTANT!
To ALL of my friends and people who I do not even know, especially those living in CANADA and from Polish descendance: I would like to ask you to give a few minutes of your life to check out if you are a possible MARROW DONOR... and would be able to help Małgosia, a veterinarian working with my father-in-law, who has a rare cancer and just learned that there is no match for her in the worldwide bone marrow bank... But ONE OF YOU might be her match! And let her live! Go to her webpage to learn a little more about the cause... and help her!!!

http://theoriginalscript.com/2012/09/25/fundraising-time/
What could be a better gift as to give some blood cells... and a (normal) life back to somebody! Małgosia's life depends on finding fast an appropriate donor... check out if you can be the one she's in need of! Please, do it soon!
THANK YOU SO MUCH!

Dla mojego taty - Para mi padre

Moi rodzice mieszkają w Niemczech, gdzie i ja mieszkałam zanim wywędrowałam na drugi kontynent. Dwa dni temu mój tata przeszedł operację wymiany dwóch zastawek serca i reparacji trzeciej. Wszystko poszło szybko i bardzo sprawnie, bo operację prowadzili chirurdzy w klinice specjalizującej się w chorobach serca. Nota bene, klinika ta jest oddalona o ponad 100km od domu moich rodziców, więc po tatę przyjechała taksówka zamówiona przez klinikę. ;-) Kamień spadł mi z serca, gdy mogłam z nim porozmawiać kilka godzin po wybudzeniu. Ucieszyło mnie, że chociaż był oczywiście osłabiony, to jednak był w dobrym humorze. Ponoć podczas operacji śniło mu się coś bardzo śmiesznego, i aż szkoda, że zapomniał, co to było. ;-) Teraz czeka go długi okres rekonwalescencji, bez stresu i bez obowiązków...

Tato, życzymy Ci szybkiego powrotu do zdrowia i przesyłamy moc uścisków i calusów, oraz kilka wspomnień z Twojego pobytu w Montrealu półtorej roku temu, gdy Gabi miał sześć tygodni... Myślami jesteśmy przy Tobie... ;-)



Tata w Montrealu, kwiecień-maj 2010



Montessori nie tylko dla dzieci! ;-) - Montessori no tan sólo para los niños

Oto przykład zastosowania metody Montessori u pacjentów z demencją. Znacie inne przykłady?

He aquí un ejemplo de cómo aplicar el método Montessori en los pacientes con demencia. ¿Conocen otros ejemplos?

Montessori-inspired program helps patients with dementia

Pożar! - ¡Fuego!

Leniwy sobotni poranek, za oknem powoli tajały okna samochodów delikatnie ośnieżone przez nocny przymrozek, Lothar przygotowywał śniadanie przy pomocy Gabisia, a ja korzystając z tych kilku chwil spokoju czytałam książkę siedząc na sofie w głównym pokoju z pierwszą poraną latte w ręku... I nagle z takiego dolce far niente wybudzi mnie okrzyk mojego męża: Ogień! Prawdę mówiąc, nie za bardzo skojarzyłam, o co mu chodzi, bo patrzył jakby w moim kierunku, więc rozejrzałam się dookoła, a tu nic, ale mój mąż już biegł do drzwi przedsionka, a mój wzrok za nim... i co ujrzałam? Faktycznie ogień! Palił się drucik w kaloryferze! Lothar od razu wyłączał to ustrojstwo, poleciał wyłączać też korki oraz po ręczną gaśnicę i w try miga ugasił igień... A ja za to przez resztę przedpołudnia czyściłam ściany przedsionka z czarnego osadu oraz kilkakrotnie myłam podłogi z białego pyłku... świąd spalenizny niestety do tej pory utrzymuje się w powietrzu. Nigdy nie podobały mi się tutejsze kaloryfery i po tej przygodzie raczej już nie spodobają, ale musieliśmy kupić podobny kaloryfer, chociaż już bez drucika, bo każde inne rozwiązanie kosztowałoby krocie...

Po takiej niespodziewanej przygodzie stwierdziliśmy, że mamy szczęście, iż pożar wybuchł w weekendowy poranek, gdy wszyscy byliśmy w domu, a nie na przykład wieczorem, gdy już leżelibyśmy w łóżkach, czy na przykład podczas naszego spaceru po okolicy... Jako, że "przezorny zawsze ubezpieczony" mieliśmy wprawdzie butlę gaśniczą, ale jeszcze w tym tygodniu planuję dokupić dwie inne, by na każdym piętrze mieć po jednej. Mamy też czujnik przeciwpożarowy, który świetnie daje o sobie znać za każdym razem, gdy gotując zapomnę właczyć wyziew nad kuchenką, jednak zapomnieliśmy zmnienić baterie w czujniku na piętrze, więc to też jest do zrobienia w tym tygodniu.

A jak u Was z zabezpieczeniem przeciwpożarowym?

Klub Karibu - Club del caribú

Gabiś ma 18 miesięcy

Nastała jesień, a wraz z nią nadeszły mokre, chłodne, no po prostu mniej przyjemne dni, więc trzeba znaleźć dodatkową motywację do ruchu! Dla najmłodszych montrealskie miejskie centra sportowe organizują od kilku lat cykl zajęć muzyczno-sportowych w ramach programu Naokoło świata z karibu. Są to zajęcia przeznaczone dla dzieci od 12 miesięcy do 4 lat, w sześciu przedziałach wiekowych: od 12 do 16 miesięcy, od 16 do 20 miesięcy, od 20 do 24 miesięcy, od 2 do 2 i pół roku, od 2 i pół do 3 lat, oraz od 3 do 4 lat. Dzieci przychodą na te zajęcia z jednym z rodziców. Prawda, że to świetna inicjatywa?

Zapisałam więc mojego szkraba na te zajęcia, o pierwszych oczywiście zapomniałam, ale wczoraj poszliśmy na drugie z łącznie dziesięciu zajęć w tym semestrze. Gabiś na początku stał nieśmiało przyklejony do moich nóg, tylko się uśmiechał, dopiero po dobrym kwadransie zaczął się rozkręcać i bawić za przykładem animatorki. Udało mi się zrobić mu tylko te kilka zdjęć, bo sama też byłam w ruchu... ;-)

Llegó el otoño y con él los días mojados, frescos, simplemente menos bonitos, así que ¡había que encontrar una motivación de más para movernos! Para lo peques, los centros deportivos montrealenses organizan desde hace uno años ciclos de clases músico-deportivas como parte del programa La vuelta al mundo con caribú. Se trata de clases para niños de 12 meses a 4 años, en seis clasificaciones de edad: de 12 a 16 meses, de 16 a 20 meses, de 20 a 24 meses, de 2 a 2 años y medio, de 2 años y medio a 3 años, y de 3 a 4 años. Los niños vienen acompañados por uno de sus padres. Esta iniciativa está genial, ¿a qué sí?

Entonces, inscribí a mi nene a estas clases, la primera obviamente se me olvidó, pero ayer nos fuimos a la segunda de un total de diez clases. A principios Gabi estuvo tímido y quedó pegado a mis piernas, sonriéndo, pero después de un cuarto de hora empezó a seguir las instrucciones de la entrenadora. Logré hacer unas pocas fotos, pues yo también me tuve que mover... ;-) 

Nie opalajcie się za mocno! - ¡No se bronceen demasiado!

...bo niestety, w ten sposób wzrasta ryzyko raka skóry...

...porque, degraciadamente de esta forma se sube el riesgo de desarolloar cáncer de piel...